بیشتر ما انسانها تواناییهایی را که در خود میبینیم، ذاتی و خللناپذیر میشماریم؛ بهگونهای که حتی تصور از دستدادن احتمالی این تواناییها را نیز به دشواری به ذهن خود راه میدهیم و معمولاً بهگونهای پوشیده، خود را از افراد فاقد این تواناییها متمایز میدانیم. از اینرو، پیداست آنهایی که باوجود چنین ناتوانیهایی، به درجات والایی از هنر و علم و عمل دست مییابند، بهواقع شایان تکریم هستند. نام «هلن کلر» برای بیشتر افراد، نامی آشناست. این بانوی آمریکایی که از اواخر قرن نوزدهم تا اواسط قرن بیستم میزیست (۱۹۶۸ ـ ۱۸۸۰)، یکی از بزرگترین نمونههای چیرگی اراده بر ناتوانیهاست. او…